♥رمــــان رمــــان رمــــان ♥ | دانـلـود

مریم خانوم کلی ابراز شادمانی کرد از اینکه بلاخره متین با من کنار اومده و قرار گذاشتیم از فردا صبح برم خونشون برای شروع کارموقتی رسیدم خونه مامانم مجبورم کرد توضیح کامل بدم براش که چه اتفاقی افتاد بعد از دو ساعت بلاخره مامان راضی شد ولم کنه! نمازم رو با دو رکعت نمازی که نذر کرده بودم خوندم شامم رو نصفه و نیمه خوردم و سریع خوابیدم***امروز دقیقا یک ماه هستش که دارم میام خونه اقای تهرانی و به متین درس میدمالان دیگه میتونم بگم باهام به خوبی رابطه برقرار میکنه و من رو دوست خودش میدونه... دو سه روز اول بخاطر اینکه فکر نکنه قراره فقط مربیش باشم بیشتر وقتم رو باهاش بازی میکردم یا نقاشی باهم میکشیدیمهمین کارم باعث شد ذهنیت بهتری نسبت بهم داشته باشهاما بعد از اون اروم اروم مدل حرف زدم و الفبا رو باهاش کار کردم و فهمیدم که بچه باهوشیه!یه جورایی بهم وابسته شدیماگر نیم ساعت تاخیر داشته باشم کلی بهم غر میزنه و لجبازی میکنهمن خودمم وقتی پنجشنبه ها ازش خداحافظی میکنم هنوز به خونه نرسیده دلم براش تنگ میشهتوی این مدت طاهره همچنان دنبال کار میگشت اما اونی رو که دوست داشت پیدا نمیکردفکر کردم منم به مریم بگم بد نیست شاید اون بتونه براش کاری کنه !اره امروز اگر وقت کنم حتما بهش میگمیه بار از نرگس شنیدم که میگفت پدر شوهر مریم کارخونه داره و مهرداد بابای متین هم پیش پدر خودش مشغول به کارهاما مریم خودش پزشک متخصص زنان بود... هر روز صبح راس ساعت 9 متین رو به من تحویل میداد بعد میرفت مطبش برای ناهار میومد خونه و بعد از ناهار میرفت بیمارستان منم تا ساعت 12 یا 12.30 اونجا میموندم و با متین بودمگویا منزل مادر مریم توی همین مجتمع بود و متین وقتایی که پدر و مادرش نبودن اونجا پیش مامان بزرگش میرفته***با مامان خداحفظی کردم و راه افتادم ...نزدیکای 8 بود نصف راه رو با اتوبوس رفتم و چون دیرم میشد مجبور شدم باقی مسیر رو تاکسی سوار بشمخدا به خیر کنه نیم ساعت دیر رسیدمتا جلوی ورودی مجتمع دویدمنفس نفس میزدم با اسانسور رفتم بالا ...یکم ایستادم تا حالم سر جاش بیاد بعد چادر و مقنعه ام رو مرتب کردم و زنگ در رو زدم توقع داشتم مریم سریع در رو باز کنه و حتی کلی بابت تاخیرم سرزنشم بکنهاما بر خلاف تصورم کسی در رو باز نمیکرد! تقریبا ده دقیقه منتظر شدم اما فایده نداشت ... نکنه متین چیزیش شده؟ دلم شور افتاد .. سریع شماره مریم رو گرفتم اما خاموش بود!تا حالا سابقه نداشت که اینطوری بشهیعنی چه اتفاقی افتاده؟برای بار اخر دستمو گذاشتم روی زنگ و محکم نگه داشتم گفتم شاید روش طاهره این دفعه هم موثر باشه خدا رو چه دیدی؟که اتفاقا موثر بود!در با شدت تمام باز شد و یه پسر جوون با موهای بهم ریخته و چشمای خوبالو اما با کلی عصبانیت توی چهارچوب در وایستاد و به من ذل زد!!!!....
***

چه بی فکر! به همین راحتی میگه پیمان مزاحمتون نمیشه...دیگه نمیگه شاید من با حضور این مزاحم مشکلی داشته باشم ..اونوقت چی

کش و قوسی به بدنم دادمو به ساعت نگاه کردم... 12 بودخدا رو شکر انگار خان دایی هنوز خواب بود.. بیکاره دیگه حتما... دلشم خوشه ... پس تا الان میخوابهبه متین گفتم وسایلش رو جمع کنه و دفتر نقاشیش رو بیاره ...با ذوق رفت سراغ دفترشخودم با خستگی وسایل رو از روی زمین جمع کردم و گذاشتم توی کمد دوباره نشستم پیش متین روی زمین و ازش خواستم تا یه مدرسه رو نقاشی کنهمیخواستم بدونم ذهنیتش راجع به مدرسه چجوریه.نفس عمیقی کشیدم و فکر کردم تو سکوت کامل کار کردن هم بعضی وقتا کسالت اورهدقیقا مثل الان!اما خوب عوضش میتونی کوچکترین صداها رو هم بشنوی ... بازم مثل الان!!اخه از سر و صداهای بیرون اتاق معلوم بود دیگه اقا پیمان از خواب بیدار شده ...خدا رو شکر زودتر بره از شرش راحت بشیم خسته شدم امروز از بس تو اتاق بودیم فقطهر لحظه منتظر شنیدن صدای در وروودی بودم که بفهمم رفته اما هر صدایی میومد جز همون!ده دقیقه گذشته بود که بلاخره صدا رو شنیدم ...اما نه بسته شدن در!.. پیمان بود که در اتاق متین رو میزد و منو صدا میکردنمیدونستم باز کنم یا نه؟اخه من کلا دختر ترسویی بودم...قلبم داشت میزد بیرون از حلقماین متینم که فقط بلده نقاشی کنه! اه پیمان دستگیره اتاق رو چند بار بالا و پایین داد و تازه فهمید قفلهصداش رو انداخت سرش:ای بابا این دختره هم خله ها! اخه خواهر من تو که نمیشنوی دیگه چرا در اتاق رو قفل میکنی؟ اصلا الان من چطوری تو رو صدا کنم که حالیت بشه؟ تو رو خدا بیا بیرون من دیرم شدهاخ جون داره میره واقعا ! برام مهم نبود چه فکری میکنه ... رفتم و قفل رو چرخوندم و در رو باز کردمواااااااااای این کیه ؟ این همون پسر شلخته صبحه یعنی؟! استغفراله ... ببین تو ده دقیقه چه تیپی زده ها زود سرمو انداختم پایین که تابلو نشه چشمام وزغی شده از تعجب!پیمان گفت:وااا ! این همون دخترست که صبح اومد؟ اون که چادر داشت این شکلی نبود..صدای در رو شنید یا صدای منو؟! خاک بر سرت فهیمه ! چادر یادم رفت ... سریع یه نگاه اجمالی به مانتوم انداختم و نفس راحتی کشیدمحرف بیخود زدا ! مانتوم که از چادرم پوشیده تره ! والا چرا این حرف نمیزنه؟گوشیش زنگ خورد... اهنگ خارجی بود... چقدر سلیقش بر عکس خودش ارومه هابا اشاره مثلا بهم گفت گوشیم زنگ میخوره یه لحظه صبر کنمپیمان:الو .. امیر سلام کن ...افرین ببین چی میگم من خواب موندم امروز نمیتونم بیام به پارسا بگو قرار رو کنسل کنه ... اره نه بابا مریم از خدا بیخبر نصفه شبی از خواب انداختم که کار داره بیام پیش متین.. نه شوهرش رفته کاشاناوهوم ... بیخیال .. عوضش با یه دختره با نمک اشنا شدم(منو میگفت؟ ناخوداگاه بهش با اخم نگاه کردم)بیچاره تعجب کرد ! همونجوری که داشت به من نگاه میکرد به امیر که پشت خط بود گفت:هان؟! نه ... چیزه امیر انگار دختره فهمید چی میگم نه بابا کر و لاله .. اره رو به روش وایسادم... چی؟ لب خونی بلده ؟ تو از کجا میدونی؟ .... راست میگیا... الان معلوم میشه(ای بابا برادر ما اخر خطیم تو دیگه نمیخواد امتحانمون کنی! فهیمه حواست باشه عکس العمل نشون ندی یکم هیجانش بره بالا)پیمان که حالا پشتش به من بود برگشت سمتم توی چشمام ذل زد و گفت:اره اتفاقا خیلی نازه...یادم باشه شمارش رو از گوشی مریم بردارمگمونم اسمشم فهیمه بود ...(من بدون عکس العمل نفس عمیقی کشیدم و به ساعت توی سالن نگاه کردم...بیشعور ! اسمم هم یادشه)الو ... نه بابا نفهمید بیچاره ...اره حتما خودجوش بوده حرکتش...ولی امیر خداییش بانمکه ها ! چشمای خوشگلی داره(اینبار نتونستم واکنش نشون ندم و بی اراده با عصبانیت بهش نگاه کردم)پیمان که چشماش 4تا شده بود از حرکتم محکم دستشو کوبید رو دهنش و با ترس خیره شد بهم !!

خدایا منو ببخش ... این بیچاره دیوونه نشه خوبه!اما تقصیر خودشه .. میخواست صبح مودبتر برخورد کنه .... به جای اینکه بگه ناشنوا بهم میگه کر !بی ادب ... اصلا دلم خنک شدبا صدای سرفه پیمان از فکر اومدم بیرون و نگاهش کردمدست به سینه وایستاده بود و با پوزخند نگاهم میکردپیمان:میبینم که گوشات از منم سالمتره ... خوب البته خوشحال شدم کر نیستی...اما یادت باشه کسی نمیتونه منو بذاره سرکار ...کمی عقب رفت و با تمسخر نگاهی بهم کرد و گفت:من دارم میرم ...حواست به متین باشه تا مریم نیومده هم نرو ...امیدوارم بیشتر همدیگه رو ببینیم خانوم معلم ... روز خوبی داشته باشیوا ! این دیگه کی بود ؟ خوب شد رفت... امیدوارم عمرا همدیگه رو نبینیم ! بعضی وقتا مثل الان بعضی از حرفا بدجور تو گلوم میمونه که بعدش باعث میشه اعصاب و روانم بریزه بهمیکی نیست بگه اخه تو چیکاره ای که به من دستور میدی؟اصلا مگه من اینجا پرستارم؟ ! همین امروز به مریم میگم اگر یکبار دیگه برادرش اینجا باشه من پامو نمیذارم خونشون....ساعت 1 مریم اومد و بابت بهم خوردن برنامه امروز کلی عذرخواهی کردبهم گفت اگر بار دیگه اوضاع اینجوری بشه حتما بهم خبر میده...خوبه دیگه اگر خبر بده منم تکلیفم روشن میشه... پس بیخودی تهدیدش نمیکنم که نمیامبیخیال
***
اه فهیمه برو کنار همش جلوی دست و پای منی ...کار مفیدیم که نمیکنی حداقل انقدر ناخنک نزن ..واقعا این طاهره رو داره در حد بندسلیگا !مثلا داشتیم دوتایی لازانیا درست میکردیم .. قرار بود امشب مامان بابای طاهره شام خونه ما باشن ... از ماه رمضون تا حالا نیومده بودند بخاطر همین مامان با کلی اصرار ازشون قول گرفته بودهمین امشبم طاهره جفت پاشو کرده بود تو یه کفش که الا و بلا باید لازانیا درست کنه برامون!قبلا دستور پختش رو از نرگس گرفته بودیم ... اما خوب به عمل کار براید!!مامان که میدونست به کار ما اعتباری نیست قیمه بار گذاشته بود و برای دلداری طاهره گفت اگر لازانیاتون خوب بشه قیمه رو فردا ناهار میخوریمبه اشپزخونه نگاه کردم ..انگار توش مین ترکیده بود!طاهره داشت طرز تهیه سس بشامل رو بلند بلند میخوند و من داشتم اردش رو تفت میدادمنمیدونم چرا وقتی کره و شیر رو ریختیم توش سسمون گلوله گلوله ای شد و چسبید بهم؟طاهره:ببینا اخه خنگ ... من گفتم شیر رو به تدریج بیفزا ... تو که همه رو یکجا افزودی سرمو تکن دادم و با دستم گفتم ببخشیدطاهره:ببخشید برا من بشامل میشه؟حالا صداشو در نیار فدای سرم برو اب بریز توش همش بزن این ارده باز بشه یه کاریش میکنیم دیگه! همیشه کارش همینه ... یه جوری گندایی رو که میزنه جمع میکنه اخرش!خدا رو شکر مواد توی لازانیا رو مثل ادمیزاد درست کردیم بعد قابلمه اب رو گذاشتیم و وقتی جوش اومد یکم روغن و نمک اضافه کردیم و لازانیا ها رو دونه دونه ریختیم توشطاهره تقریبا با کرنومتر ! وایستاده بود بالا سر گاز تا سر 8 دقیقه خاموش کنه که ورقه های لازانیا تو اب خراب نشهمنم کنار ظرفشویی وایسونده بود که تا قابلمه رو توی ابکش خالی کرد سریع اب سرد رو باز کنم روی ورقه هااوضاعی شده بود !خلاصه بعد از دو ساعت کار مداوم بلاخره ظرفای پیرکسی رو که اماده و پر بود گذاشتیم توی مایکروفر و ولو شدیم رو میز اشپزخونه طاهره:بهت تبریک میگم...ما تونستیم.. مطمئنم محشر میشه... خوش به حالت که افتخار کمک اشپز بودن پیش من رو داشتیبا دست زدم تو سرش طاهره: هو ! چته؟ دروغ میگم نکنه؟ بیچاره تو که تخم مرغ رو نمیدونی چجوری میشکنن هنوز ...من نباشم تو خوابم نمیتونی لازانیا درست کردن رو تصور کنیالانم من میرم خونمون حاضر بشم شب دعوت داریم جایی فدات بشم... توام بلند شو این اشپزخونه رو جمع و جور کن یه دستیم به ریخت و قیافت بزن تا مهموناتون نیومدن.......بابای فهیممدستشو گرفتم و کشیدم کنار ظرفشویی که پر از ظرف بود و گفتم تو بشور من اب میکشمطاهره: نه بابا؟ چشمت کور خودت بشور شما مهمون دارینا مثلا! حالا شاید بعد از شام کمکت کردم ظرفای شام رو بشوریم ... البته شاید بستگی به حالم داره .. اما الان میتونی مشغول بشی منم دیرم شده باااایتا به خودم بجنبم فلنگو بست!!من موندمو یه اشپزخونه کثیف که اگر دیر میجنبیدم مامانم حکم قتلمو میداد و تو حسرت لازانیای شب میذاشتم!!!