غرورعشق11
ديگه دير شده بودو...
ادرين وارد پذيرايي شده بود...وسط اشپزخونه خشكم زد مونده بودم چيكاركنم...اگه
ميرفتم تو اتاق كه منو ميديد...همينجا هم كه وايميستادم كه بازم منو ميديد...صداش
و شنيدم كه نزديك تر شده بود
-رها!رها كجايي؟
نفس عميقي كشيدمو اب دهنمو قورت دادم...خوبه اشپزخونه به پذيرايي ديد
نداشت...اووووووف اينم از شانس خركي من بود...خاك توسرم با اين شانسم...
صداي ادرين و خيلي واضح ميشنيدم...انگار همين بغل بود...خاك تو سرم الان مياد تو اشپزخونه
-رها سرتق ؟مردي؟؟
قامت بلندشو ديدم كه وارد اشپزخونه شد...ولي من هنوز مثل ماست وايستاده
بودم...قدرت انجام هيج كاري رو نداشتم...انگار خشكم زده بود...
خدايا بدبخت شدم...خودت بخير بگذرون
- رها كــ...
اونم با ديدن من حرف تو دهنش ماسيد و همونجا سرجاش وايستاد...حالا
هردوتامون خشكمون زده بود... ادرين مبهوت داشت به من نگاه ميكرد...سرتا پامو از
نظر گذروند...از بالا تاپايين...از پايين تا بالا...خون تو سرم جوشيد...داشتم ميمردم از
خجالت...حالت نگاش تغيير كرده بود...باي حالت خاص و خريدارانه نگام ميكرد..نگاه
خيرش از زوم بود روي هيكلم...توقع ديدن من و با اون لباسا و اون وضع
نداشت...خوب معلوم بود...!.از خجالت سرخ شدم...تحمل ديدن نگاهشو
نداشتم...داشتم زير نگاه سبزش ذوب ميشدم...چشمامو بستم گوشه ي لبمو گاز
گرفتم...خدايا اين چه گندي بود كه من زدم؟؟؟تقصير خودمه..هربلايي سرم بياد تقصي
رخودمه!!اروم چشماموباز كردمو نگاشكردم...وقتي نگاهمو متوجه خودش ديداروم پلك
زدو يه لبخند كج كه شبيه دهن كجي بود زد و يه قدم رفت قدم...و من همچنان مثل
ادماي مسخ شده سرجام وايستاده بودم...ادرين شونه اي بالا انداخت وبا مكث و
صداي بم مردونش كه تن خيلي ارومي پيداكرده بود گفت:من ميرم تاجايي
برميگردم!! و
خيلي سريع از ديدم محو شد...صداي بسته شدن در خروجي تلنگري بود به من و
كاراي احمقانم...به اين كه حتي يكم قبل از كارام فكرنميكنم...من احمق نبايد تو
خونه ي ي پسر انقدر راحت بگردم..اي خدا چرا يه ذره عقل به من ندادي؟؟
چرا؟؟؟قطره اشك سمجي از گوشه ي چشمم روي گونم چكيد...حس بدي
داشتم...با بي فكري هام يه نفر ديگه رو هم از خونه فراري داده بودم...لعنت به
من...حالا ادرين درباره ي من چي فكررميكنه؟؟؟فكرميكنه من ي دختر ولگرد هرزه
ام؟؟؟لعنت به تو رها لعنت به تو و كارات...گونه هام از داغي اشكام
ميسوخت...پاهاي لرزونمو تكون دادمو به سختي از جام بلند شدم...انقدر از دست
خودم عصباني بودم كه دلم ميخواست خودمو بكشم...اشك ريزون رفتم تو اتاقم...اول
از همه لباسامو دراودرم...اون تاپ و شلوارك وبا شدت به گوشه ي اتاق پرتاپ
كردم...بعد از تعويض لباس اروم روي تختم خزيدم...و انقدر گريه كردمو كردم كه
نفهميدم چيجوري خوابم برد!!
با حس نوري كه مستقيم توچشمام ميخورد بيدار شدم!سرم سنگين شده بود و
چشمام به شدت ميسوخت...به سختي بلندشدمو روي تخت نشستم...سردرد بدي
داشتم...سرم داشت منفجر ميشد...سرم رو تو دستام گرفتم و فشار دادم...لعنتي
اروم شو!اروم شو! سوزش
چشمام از يه طرف و سردردم از يه طرف پتو رو روي سرم كشيدم وروي تخت
ولوشدم...بالش رو برداشتم گذاشتم روي سرمو فشار دادم...بلكم يكم دردش اروم
شه...اما دريغ از يه ذره....! داشتم كلافه ميشدم...درد سرم هرلحظه بيشتر ميشدو
من جز درد كشيدن كاري نميتونستم بكنم...فشار بالش رو روي سرم بيشتر
كردم...درد امونمو بريده بود...دستامو مشت كردمو چندضربه ي بيجون به تشك تخت
زدم...نه اينكارا فايده نداشت...انگار دوباهر ميگرنم عود كرده بود...بايد سريع تر قرص
ميخوردم تا كارم به امپول نكشيده...به سختي از جام بلند شدمو اول از همه يه شال
رو سرم انداختم...با وجود اينكه لباسم مناسب بود پتو رو دور خودم پيچيدمو خيلي
اروم به طرف در اتاق رفتم...از لاي در بيرونو نگاه كردم...خبري از ادرين نبود...دلم
گرفت...دوباره ياد ديشب افتادم...طفلك از ديشب تاحالا به خاطر منه احمق خونه
نیومده !اشكايي كه دوباره داشت سرازير ميشدو خيلي سريع پس زدمو رفتم
بيرون...نميدونستم قرصاكجاست به خاطر همين شروع كردم به گشتن...اما بازم مثل
ديروز هيچي پيدانكردم...زيادي گيج شده بودم...سردرد بهم فشار اورده بودو چشمام
همه جارو شطرنجي ميديد...حالم داشت بدتر ميشد...بي هيچ چاره و نااميد به ديوار
اشپزخونه تكيه دادمو اروم سرخوردم پايين ...زانوهامو بغل گرفتمو سرمو روي زانوم
گذاشتم...حالم بده خدا!خودت كمك كن...اين ميگرن لعنتي از 15سالگي با من
بود...هروقت زيادي حرص ميخوردم و عصبي ميشدم ميگرنم عود ميكرد...ديشبم كه به
حد كافي حرص خورده بودم...همونجوري سرم رو زانو هام بود كه صداي زنگ گوشيم
بلند شد...اروم و با احتياط ..بعداز مكث كوتاهي دستمو به ديوار گرفتمو بلند
شدم...آسه آسه به طرف گوشم كه توي اتاقم روي تخت بود رفتم...وقتي رسيدم
خودمو روي تخت انداختمو گشيمو برداشتم...دكمه ي برقراي تماسو زدم وگوشي رو
به گوشم چسبوندم كه صداي شاد و سرحال شيرين و شنيدم...
-الــــــــو؟؟؟رها خره هستي؟؟؟؟
الـــــــــــــو...! اب
دهنمو به سختي قورت دادمو سعي كردم صداي گمشدمو پيداكنم...به سختي لب
باز كردمو با صدايي كه بي شباهت به ناله نبود گفتم
- الو؟شيرين بگو ميشنوم
مكث چنددقيقه ا كردو بعد با حالت نگراني گفت:رها حالت خوبه؟صدات چرا اينجوري شده؟سرماخوردي؟؟توكه ديروز خوب بودي
- شيرين سرم...سرم خيلي درد ميكنه!
- واي نه...نكنه دوباره ميگرنت گرفته؟قرص خوردي؟؟
-نه شيرين...پيدانكردم
- پيدانكردي؟يني چي؟اصلا..اصلا مگه ادرين خونه نيست؟
-نه نيست
-كجاس؟
-نميدونم
-خيليه خوب باشه...من تا ده دقيقه ديگه اونجام...الان واست قرص ميارم...
و بعد بدون اينكه منتظر جواب من باشه قطع كرد...گوشيم خيلي اروم از بين دستاي
بي جونم سر خورد و روي تخت افتاد...چشمام هم ميسوخت هم دردميكرد...روم
چشمامو روي هم گذاشتم...خدالعنت كنه رها...باكارات هم به خودت ضرر ميزني هم
ديگران...نفهميدم چي شد كه چشمام اروم روي هم افتاد و بسته شد...و ديگه
سكوت بودو سكوت!
ادامه دارد...
ادرين وارد پذيرايي شده بود...وسط اشپزخونه خشكم زد مونده بودم چيكاركنم...اگه
ميرفتم تو اتاق كه منو ميديد...همينجا هم كه وايميستادم كه بازم منو ميديد...صداش
و شنيدم كه نزديك تر شده بود
-رها!رها كجايي؟
نفس عميقي كشيدمو اب دهنمو قورت دادم...خوبه اشپزخونه به پذيرايي ديد
نداشت...اووووووف اينم از شانس خركي من بود...خاك توسرم با اين شانسم...
صداي ادرين و خيلي واضح ميشنيدم...انگار همين بغل بود...خاك تو سرم الان مياد تو اشپزخونه
-رها سرتق ؟مردي؟؟
قامت بلندشو ديدم كه وارد اشپزخونه شد...ولي من هنوز مثل ماست وايستاده
بودم...قدرت انجام هيج كاري رو نداشتم...انگار خشكم زده بود...
خدايا بدبخت شدم...خودت بخير بگذرون
- رها كــ...
اونم با ديدن من حرف تو دهنش ماسيد و همونجا سرجاش وايستاد...حالا
هردوتامون خشكمون زده بود... ادرين مبهوت داشت به من نگاه ميكرد...سرتا پامو از
نظر گذروند...از بالا تاپايين...از پايين تا بالا...خون تو سرم جوشيد...داشتم ميمردم از
خجالت...حالت نگاش تغيير كرده بود...باي حالت خاص و خريدارانه نگام ميكرد..نگاه
خيرش از زوم بود روي هيكلم...توقع ديدن من و با اون لباسا و اون وضع
نداشت...خوب معلوم بود...!.از خجالت سرخ شدم...تحمل ديدن نگاهشو
نداشتم...داشتم زير نگاه سبزش ذوب ميشدم...چشمامو بستم گوشه ي لبمو گاز
گرفتم...خدايا اين چه گندي بود كه من زدم؟؟؟تقصير خودمه..هربلايي سرم بياد تقصي
رخودمه!!اروم چشماموباز كردمو نگاشكردم...وقتي نگاهمو متوجه خودش ديداروم پلك
زدو يه لبخند كج كه شبيه دهن كجي بود زد و يه قدم رفت قدم...و من همچنان مثل
ادماي مسخ شده سرجام وايستاده بودم...ادرين شونه اي بالا انداخت وبا مكث و
صداي بم مردونش كه تن خيلي ارومي پيداكرده بود گفت:من ميرم تاجايي
برميگردم!! و
خيلي سريع از ديدم محو شد...صداي بسته شدن در خروجي تلنگري بود به من و
كاراي احمقانم...به اين كه حتي يكم قبل از كارام فكرنميكنم...من احمق نبايد تو
خونه ي ي پسر انقدر راحت بگردم..اي خدا چرا يه ذره عقل به من ندادي؟؟
چرا؟؟؟قطره اشك سمجي از گوشه ي چشمم روي گونم چكيد...حس بدي
داشتم...با بي فكري هام يه نفر ديگه رو هم از خونه فراري داده بودم...لعنت به
من...حالا ادرين درباره ي من چي فكررميكنه؟؟؟فكرميكنه من ي دختر ولگرد هرزه
ام؟؟؟لعنت به تو رها لعنت به تو و كارات...گونه هام از داغي اشكام
ميسوخت...پاهاي لرزونمو تكون دادمو به سختي از جام بلند شدم...انقدر از دست
خودم عصباني بودم كه دلم ميخواست خودمو بكشم...اشك ريزون رفتم تو اتاقم...اول
از همه لباسامو دراودرم...اون تاپ و شلوارك وبا شدت به گوشه ي اتاق پرتاپ
كردم...بعد از تعويض لباس اروم روي تختم خزيدم...و انقدر گريه كردمو كردم كه
نفهميدم چيجوري خوابم برد!!
با حس نوري كه مستقيم توچشمام ميخورد بيدار شدم!سرم سنگين شده بود و
چشمام به شدت ميسوخت...به سختي بلندشدمو روي تخت نشستم...سردرد بدي
داشتم...سرم داشت منفجر ميشد...سرم رو تو دستام گرفتم و فشار دادم...لعنتي
اروم شو!اروم شو! سوزش
چشمام از يه طرف و سردردم از يه طرف پتو رو روي سرم كشيدم وروي تخت
ولوشدم...بالش رو برداشتم گذاشتم روي سرمو فشار دادم...بلكم يكم دردش اروم
شه...اما دريغ از يه ذره....! داشتم كلافه ميشدم...درد سرم هرلحظه بيشتر ميشدو
من جز درد كشيدن كاري نميتونستم بكنم...فشار بالش رو روي سرم بيشتر
كردم...درد امونمو بريده بود...دستامو مشت كردمو چندضربه ي بيجون به تشك تخت
زدم...نه اينكارا فايده نداشت...انگار دوباهر ميگرنم عود كرده بود...بايد سريع تر قرص
ميخوردم تا كارم به امپول نكشيده...به سختي از جام بلند شدمو اول از همه يه شال
رو سرم انداختم...با وجود اينكه لباسم مناسب بود پتو رو دور خودم پيچيدمو خيلي
اروم به طرف در اتاق رفتم...از لاي در بيرونو نگاه كردم...خبري از ادرين نبود...دلم
گرفت...دوباره ياد ديشب افتادم...طفلك از ديشب تاحالا به خاطر منه احمق خونه
نیومده !اشكايي كه دوباره داشت سرازير ميشدو خيلي سريع پس زدمو رفتم
بيرون...نميدونستم قرصاكجاست به خاطر همين شروع كردم به گشتن...اما بازم مثل
ديروز هيچي پيدانكردم...زيادي گيج شده بودم...سردرد بهم فشار اورده بودو چشمام
همه جارو شطرنجي ميديد...حالم داشت بدتر ميشد...بي هيچ چاره و نااميد به ديوار
اشپزخونه تكيه دادمو اروم سرخوردم پايين ...زانوهامو بغل گرفتمو سرمو روي زانوم
گذاشتم...حالم بده خدا!خودت كمك كن...اين ميگرن لعنتي از 15سالگي با من
بود...هروقت زيادي حرص ميخوردم و عصبي ميشدم ميگرنم عود ميكرد...ديشبم كه به
حد كافي حرص خورده بودم...همونجوري سرم رو زانو هام بود كه صداي زنگ گوشيم
بلند شد...اروم و با احتياط ..بعداز مكث كوتاهي دستمو به ديوار گرفتمو بلند
شدم...آسه آسه به طرف گوشم كه توي اتاقم روي تخت بود رفتم...وقتي رسيدم
خودمو روي تخت انداختمو گشيمو برداشتم...دكمه ي برقراي تماسو زدم وگوشي رو
به گوشم چسبوندم كه صداي شاد و سرحال شيرين و شنيدم...
-الــــــــو؟؟؟رها خره هستي؟؟؟؟
الـــــــــــــو...! اب
دهنمو به سختي قورت دادمو سعي كردم صداي گمشدمو پيداكنم...به سختي لب
باز كردمو با صدايي كه بي شباهت به ناله نبود گفتم
- الو؟شيرين بگو ميشنوم
مكث چنددقيقه ا كردو بعد با حالت نگراني گفت:رها حالت خوبه؟صدات چرا اينجوري شده؟سرماخوردي؟؟توكه ديروز خوب بودي
- شيرين سرم...سرم خيلي درد ميكنه!
- واي نه...نكنه دوباره ميگرنت گرفته؟قرص خوردي؟؟
-نه شيرين...پيدانكردم
- پيدانكردي؟يني چي؟اصلا..اصلا مگه ادرين خونه نيست؟
-نه نيست
-كجاس؟
-نميدونم
-خيليه خوب باشه...من تا ده دقيقه ديگه اونجام...الان واست قرص ميارم...
و بعد بدون اينكه منتظر جواب من باشه قطع كرد...گوشيم خيلي اروم از بين دستاي
بي جونم سر خورد و روي تخت افتاد...چشمام هم ميسوخت هم دردميكرد...روم
چشمامو روي هم گذاشتم...خدالعنت كنه رها...باكارات هم به خودت ضرر ميزني هم
ديگران...نفهميدم چي شد كه چشمام اروم روي هم افتاد و بسته شد...و ديگه
سكوت بودو سكوت!
ادامه دارد...
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۲/۰۷/۰۹ ساعت 10:57 توسط ♥♥♥مینا♥♥♥
|