یا حق

امیدوارم بتونم وظیفه ای که به عهده گرفتمو خوب انجام بدم اگه کمی و کسری داشت به بزرگی خودتون ببخشید ...میدونم کمه ولی درک کنین دیگه اولین پسته ايشالله بعدا رو روال ميفتم براتون بيشتر ميذارم

_____________________________________________________________

اون دوتا داشتن باهم حرف میزدن و منم خیره شده بودم به اون پسره که یهو برگشت سمتم و

حسابی غافلگیرم کرد.منم که دستمو تکیه داده بودم به میز نزدیک بود میزو هرچی ویسکی

گرونه از بین ببرم.از همون فاصله هم نگاه غصبناک پناهی رو رو خودم حس میکردم  ...به

طوريكه جرئت نداشتم سرمو بگيرم بالا و تو صورتش نگاه كنم...خودمو جمع و جور كردمو

سعي كردم به خودم مسلط شم  درحالي كه  با ريشه هاي شالم بازي ميكردم به ارومي سرمو

گرفتم بالا...خداروشكر پناهي حواسش به من نبود و لي حتي موقع حرف زدن با اون پسره هم

اخمي عميقي  بين ابروهاش بود...به اطراف نگاهي انداختم...تقريبا همه اومده

بودن...خداروشكر كه هنوز توجه زيادي رو جلب نكرده بودم...با فكر كاري كه قرار بود امشب

انجام بدم غم دنيا تو دلم نشست...فكر اين كه اتفاق بدي برام بي افته منو به مرز جنون

ميكشوند...اي خدا اخه چي تو من ديده كه از من ميخواد واسه مهموناش شراب پخش كنم؟خدايا

تو خودت  ميبيني كه من نميخواستم...ميبيني كه مجبور شدم...خودت هوامو داشته

باش ...خواهش ميكنم ...نفس عميقي كشيدم دوباره سرمو انداختم پايين...خدا امشب و به خير

بگذرونه!كم كم همه ي مهمونا اومدن و سالن  مملو‍‍‍شد از جمعيت...زن و مردبا هم قاطي

بودن...با زياد تر شدن مهمونا ترس و استرس منم بيشترو بيشتر ميشد...خدا بگم اين پناهي رو

چيكار نكنه...نگاه سرگردوندم بين مهمونا در چرخش بود ...هنوز مدت زيادي نگذشته بود كه

يه   مرد مسن با  كله ي كچل و شيكم گنده با يه لبخند ژكوند اومد طرفم...اب دهنمو قورت دادم و

با ترس نيم نگاهي بهش انداختم...خوب اين از اوليش ...مثل اين كه بايد كارمو شروع

كنم...مرده كه نميدونستم كيه(خوب طبيعيم بود من از كجا بايد ميشناختمش؟)با اون چشماي

هيزش يه نگاه به  اندامم انداخت و بعد چشماي وقيحشو مستقيم زوم كرد تو صورتم...داشتم پس

ميافتادم...از طرز نگاه كردنشو اون لبخند مضحك گوشه ي لبش حالم بهم خورد...اگه دست خودم

بود خيلي سريع از جلوي چشمش فرار ميكردم...بعد از چند لحظه به حرف اومد و با لحن چندش

اوري گفت:تو بايد شرابارو پخش كني خانوم خشگله؟ حالم از لفظ "خانم خوشگله"بهم

خورد ...مردك خجالت نميكشيد سن باباي منو

داشت...                                                                                                                                        

از بس سرمو پايين برده بودم چونم به به قفسه ي سينم برخورد كرده بود...عين يه دختر

دبستاني كه خطايي كرده باشه...همه ي توانمو جمع كردم و براي رهايي از موقعيتي كه درش

بودم خيلي اروم و با صداي لرزون گفتم:بله...

خنده ي بلندي كردو گفت:خوب وظيفتو انجام

بده...                                                                                                 

 متعجب سرمو اوردم بالا و فقط براي چند صدم ثانيه بهش نگاه كردم...دوباره نيشخندي زدو

گفت:چرا اونجوري منو نگاه مكني جوجه...گفتم بهم شراب بده!                                                                                                        

من كه تازه متوجه حرفش شده بود خيلي سريع توي يه ليوان و پر از يخ كردمو با اكراه شراب

رو تو ليوان ريختم...خدايا ببين به چه كارا كه كشيده نشديم...ليوان و گذاشتم تو سيني و مقابلش گرفتم خيلي اروم برداشت و درحالي كه نگاش هنوز رو من بود خيلي اروم شروع كرد

به نوشيدن...من همچنان سربه زير به پاهام نگاه ميكردم...داشتم زير نگاه هاي منحوسش ذوب

ميشدم...جوري منو نگاه ميكرد كه احساس كردم لخت جلوش وايستادم...تو دلم دعا ميكردم كه

فقط شرش و كم كنه...يه قلپ ديگه خورد و درحالي كه هنوز نگاش به من بود خواست چيزي بگه كه كسي صداش كرد                                                    

 -آقاي سعيدي!ميشه چند لحظه تشريف بياريد؟                                                                                                                                                 

 برگشتم و به شخصي كه حكم فرشته نجات منو داشت نگاه كردم...همون پسره بود!همون كه

جلوي در داشت با پناهي حرف ميزد...همون پسر موطلايي...وقتي متوجه نگاه خيره من شد نيم

نگاهي به سمتم انداخت و لبخندي مهربوني زد خيلي سريع نگاهمو ازش دزديدم...از اين كه

مچمو گرفته بود خجالت كشيدم...با اين كه خيلي دير شده بود!براي بار دوم اين مرده كه فهميدم

فامليش سعديه رو صدا زد ...سعيدي كه معلوم بود پكر شده به سمتش برگشت و گفت كه الان

مياد...سپس دوباره به سمت من برگشت و با لحن چندش مخصوص خودش گفت:مواظب باش

امشب نخوردنت

جوجه...                                                                                                       

وبعد منو با يه دنيا استرس كه با اين حرفش بيشتر شده بود تنها گذاشت...