♥رمــــان رمــــان رمــــان ♥ | دانـلـود

ادامو در آورد و خواست حرف بزنه که آرمینا ازپله پایین اومد و من و امیر که نزدیک بهم و درحال کل کل بودیم از هم دور شدیم!

آرمینا با دیدنمون تعجب کرد. مردد بود به سمت من بیاد یا امیر! به جون مامانم اگه بره سمت امیر دیگه اسمشو هم نمیارم! ولی خوشبختانه اومد سمت من و به امیر سلامی زیر لب کرد و تا امیر خواست نزدیکش بشه باهم راه افتادیم به سمت محل همیشگی... فکر کنم آرمینا به خاطر من اینکارو کرد! دختر دایی منه دیگه! حس میکردم آرمینا یکم ازم ترسیده! چون هیچ حرفی نمیزد! البته هر بنی بشر دیگه ای هم بود با دیدن چهره بر افروخته من خراب کاری میکرد تو خودش!!! وقتی سرویسمون اومد سوار شدیم و بر خلاف همیشه که ماشین رو میترکوندیم، اون روز ساکت موندیم! مطمئناً نه من و نه آرمینا هیچ کدوم حوصله حرف زدن نداشتیم! آقای شجاعی هم که دید ما لال مونی گرفتیم ضبط رو خاموش کرد!!! جو سرویس هم عذاب آور بود!!! هیچ بچه ای حرف نمیزد! وقتی به مدرسه رسیدیم یه خداحافظی ساده کردیم و وارد حیاط شدیم... زمین از بارون دیشب خیس شده بود و دخترایی که سر به سر هم میذاشتن و می دویدن آب های توی چاله هارو به اطراف پخش میکردن که البته خودشون هم گلی میشدن اما از شدت سر خوشی بیخیال این موضوع بودن! خوش به حالشون! مهرناز امروز نیومده بود بهم گفته بود که نمیاد چون حالش بد شده بود!!! وارد کلاس که شدیم دیدم همه خیلی آشفته ان و کتاب ریاضی دستشونه و دارن جزوه هارو مرور میکنن! من و آرمینا با تعجب بهم نگاه کردیم که نسیم اومد جلو و گفت:
ـ وایـی! بچه ها بدبخت شدیم دانش فر میخواد امتحان بگیره!
و دوباره پچ پچ و سر و صدا تو کلاس اوج گرفت! با در موندگی به کتاب نسیم نگاه کردم و گفتم:
ـ ولی قبول نیست نگفته بود!!!!
آرمینا ـ اه امتحان گرفتنشم به ننه اش رفته هی زرت و زرت و بی هوا امتحان میگیره!
پارمیس و کیمیا هم حرفش رو تایید کردن... سارا هم غرق کتاب بود و داشت تمام مطالب رو میجوید!!!! بی خیال این فکرا شدم و با سرعت زیاد به سمت نیمکتم راه افتادم و کیفم رو شوت کردم اون ته و خودمم رفتم تو و کتاب ریاضی رو برداشتم و مشغول خوندن شدم! آرمینا و نگار هم پای تخته تقلب مینوشتن به خیال اینکه استاد نفهمه! با یه خط های خرچنگ قورباغه ای مینوشتن که مشخص نشه تقلبه! به خیالشون خیلی حرفه ای کار میکردن! اگه آقای دانش فر مثل مادرش زرنگ باشه، زود متوجه این موضوع میشه! از شدت هیجان رنگم پریده بود! هیجان که نه، استرس!!! اینقدر فکرام پراکنده و درهم برهم بود که نمیتونستم روی مطالب تمرکز کنم! پس بهترین راه این بود که روی میز تقلب بنویسم! شروع کردم به تقلب نوشتن!!! تند تند نکات مهم رو مینوشتم و فرمول هارو هم روی دستم نوشتم! حالا میز من و آرمینا پر شده بود از تقلبای ریز ریز!!!
کل کلاس در حالی که با عجله مشغول خوندن بودن، با اومدن استاد، ساکت شدن و سر جاهای همیشگیشون قرار گرفتن!
آرمینا و نسیم هم سریع اومدن... از استرس دستام عرق کرده بود... آقای دانش فر با لبخند به ماها نگاه میکرد! فکر کنم تمام نقشه های مارو از حفظ بود! معلومه وقتی مامانش خانم اروانی باشه همه چیزو بهش میگه! ماهم وقت نکردیم روش تقلبمون رو عوض کنیم!!!!
تا دقایقی در کلاس سکوت حکم فرما بود اما وقتی استاد گفت کتاب و دفتراتون رو جمع کنید میخوام امتحان بگیرم، صدای بچه ها بلند شد و همه اعتراض کردن!!!
ـ استاد نگفته بودید!
ـ آقای دانش فر تورو خدا!!! ما هیچی نخوندیم!
ـ نمره هامون کم میشه! اقای دانش فر!
ولی استاد بی توجه به حرف ما ، برگه هارو پخش میکرد... وقتی دیدیم فایده نداره، نگار به همه علامت داد که اعتصاب کنیم و چیزی ننویسیم!!! ماهم دست به سینه نشستیم و به استاد نگاه کردیم!
استاد دستاش رو به هم کوبید و گفت:
ـ خب! شروع کنید دیگه!
ولی ما هنوز هم دست به سینه نشسته بودیم! استاد وقتی دید ما هیچ تکونی به این هیکلمون نمیدیم کم کم عصبانی شد و گفت:
ـ مگه کرید؟! میگم شروع کنید دیگه!
با اینکه ترسیده بودم اما هیچ کاری نکردم و سعی کردم به چشماش نگاه نکنم!
دانش فر ـ نمی نویسید نه؟!
باز هم سکوت... زیر لب با خودش زمزمه ای کرد که نشنیدم چی گفت و بعد از لحظاتی ، خانم اکبری رو صدا زد!
نمیدونم چرا همه این اکبری رو صدا میکنن؟! ای بابا!
چند ثانیه بعد خانم اکبری وارد شد و آقای دانش فر با عصبانیت به ما نگاه کرد و گفت:
ـ خانم اکبری من تازه واردم نمیدونم چطوری باید با اینا رفتار کنم! میشه شما یادم بدید؟! اصلا با من همکاری نمیکنن همینطور زل زدن به من!
ای تو روحت!
خانم اکبری ـ غلط کردن!!! مگه شهره هرته؟! زودباشین! همین الان شروع کنید وگرنه نفری دو نمره از انضباطتون کم میکنم!
دوباره صدا ها بالا گرفت:
ـ اما خانم اکبری ما هیچی نخوندیم!
ـ بله خانم! ایشون بدون اینکه به ما بگن دارن امتحان میگیرن!
ـ خانم نمره امون کم میشه میره تو مستمر!
ـ خانم ، خانم اکبری!
خانم اکبری دستش رو به علامت سکوت بالا اورد و یه دادی زد که فکر کنم تمام پنجره ها لرزید! ماشالا تن صداشم که بالاس!
خانم اکبری ـ نه مثل اینکه اینطوری حالیتون نمیشه!
و به یه خودکار گرفت دستش و خواست نمره کم کنه که همه با عجله شروع به نوشتن کردن! آقای دانش فر هم با لبخند نگاهمون کرد!!! هه! نگاه کن چه ذوقی میکنه! امتحان گرفتناشم از مامانش یاد گرفته هی زرت و زرت! اه! وقتی دید دارم غر میزنم اومد بالای سرم که نزدیک بود سکته رو بزنم! این چرا یهو رم میکنه؟! تند تند شروع کردم به حل کردن! وقتی چشمم به سوالا افتاد به معنای واقعی هنگ کردم! چشممو بین بچه ها چرخوندم؛ اخمای همه تو هنگ بود و منتظر امداد های غیبی بودن! از تقلبای روی میز کمک گرفتم و چند تا سوال راحت رو جواب دادم... بعد از چند دقیقه تقریبا کل برگه ام رو پر کردم اما به یه سوال سخت که رسیدم یه لگد به آرمینا زدم که دستشو باز کنه!!!! آرمینا دستشو باز کرد و تا خواستم به برگه اش نگاه کنم بازم دانش فر اومد بالا سر من! دوباره قلبم شروع به تند تند زدن کرد! ای خدا گیر چه ادمی افتادم! فکر کنم اروانی بهش هشدار داده بود که حواست به این دختره باشه! سابقه ام پیشش داغونه از خرابم گذشته! بالای سرم ایستاده بود و به ساعتش نگاه میکرد... داشتم به سوال فکر میکردم که گفت:
ـ دو دقیقه بیشتر وقت ندارید!
بچه ها هیچی نگفتن! خب معلومه! هیچ حرفی ندارن بزنن از دست این معلم بی ادبیات! فقط خدا کنه نمره هارو تاثیر نده! دیگه نا امید شدم از جواب دادن به سوال... برگه ام رو گرفتم سمتش و ازم گرفت... بقیه بچه ها هم برگه هاشونو دادن...
استاد هم بعد از جمع آوری برگه ها رفت نشست و شروع کرد به صحیح کردن! ای بابا این از ماهم هول تره!
اون روز اصلا درس نداد و فقط تمرین بهمون داد تا حل کنیم... اما ما به جای تمرین حل کردن باهم حرف میزدیم...
***
نسیم ـ بریم دیگه!
من ـ کجا؟!
پارمیس ـ نمازخونه!
من ـ که چی؟
نسیم خندید و گفت:
ـ بریم یکم بخندیم!
با چشمای گرد شده گفتم:
ـ جان؟!
نسیم ـ اخه نمیدونی که اون بالا چی هست!
آرمینا هم که تا اون موقع ساکت بود با کنجکاوی پرسید:
ـ چی هست؟
نسیم دستمون رو کشید و باهم رفتیم بالا!
وقتی وارد شدیم سارا و کیمیا و چندتا از بچه هارو دیدیم که از سفره هفت سین مال پارسال که هنوز اونجاست، یه چیزی شبیه سفره عقد درست کردن!! اینقدر خنده ام گرفته بود که همون وسط پقی زدم زیر خنده! آرمینا هم مثل من داشت میخندید! به محظ اینکه من و آرمینا نزدیک اون سفره عقد شدیم مسخره بازیای سارا و کیمیا هم شروع شد و کل میکشیدن! من و آرمینا نمیدونستیم بخندیم یا سرشون دعوا کنیم! سارا دست آرمینارو کشید و تقریبا شوتش کرد رو اون صندلی و نگار هم منو نشوند رو صندلی کناری ارمینا! من و آرمینا هم دست از خندیدن برداشتیم و به اونا پیوستیم! هیچ کس به جز ما تو نماز خونه نبود و چون زنگ بعد زیست داشتیم و معلم سرمون نبود، ماهم از فرصت استفاده کردیم و اومدیم بالا! وقتی خطبه عقد الکی رو خوندن من و آرمینا یه بله الکی گفتیم که بیشتر شبیه صدای گوسفند بود تا بله!!! بعدش همدیگرو طبق عادت همیشگی بوسیدیم و بغل کردیم! از این جوادی بازیا زیاد در میاوردیم! ولی نه جلوی همه! چون اینکه دختر به دختر کشش داشته باشه تو مدرسه ما زیاد بود، همه به ما شک میکردن و جو گیر میشدن! اما من و آرمینا مثل دوتا دوست بودیم و هستیم همین نه بیشتر و نه کم تر!
ماهم غرق اینکارا بودیم و اینقدر گفتیم و خنیدیدیم که ناگهان در نماز خونه باز شد و آقای دانش فر درحالی که گوشی دستش بود و حرف میزد وارد شد! من و آرمینا از ترس خیلی سریع از رو صندلی بلند شدیم و آقای دانش فر هم تا مارو دید شوکه شد و به اون طرف گفت:
ـ بعدا بهت زنگ میزنم عزیزم!
به به دوست دخترش بود! همه از اون سفره فاصله گرفتیم و کیمیا و سارا که هول شده بودن سریع فرار کردن و نسیم و پارمیس هم بدتر از اونا هول کردن! نسیم سلام کرد و پارمیس هم خداحافظی! و بعد هم با اخرین سرعتشون از نماز خونه خارج شدن! فقط موندیم من و آرمینا!!! آرمینا هم که دیگه نمیدونست چیکار کنه! با هم به سمت در رفتیم و آرمینا با سرعت خارج شد و تا من خواستم خارج بشم، حس کردم آستین روپوشم توسط کسی کشیده شد! با ترس به طرف آقای دانش فر برگشتم و با من و من گفتم:
ـ س...سلام... استاد!!!
آقای دانش فر با عصبانیت به چشمام زل زده بود... آب دهنم رو به سختی قورت دادم و با رنگ پریده ای گفتم:
ـ ببخشید استاد مشکلی پیش اومده؟!
استاد ـ خجالت نمیکشی؟!
من ـ چرا؟!
استاد ـ اینکارا چه معنی داره؟
من ـ کدوم کارا؟!
اقای دانش فر به اون سفره الکی و کارای چند ثانیه قبل اشاره کرد و گفت:
ـ همین کارا دیگه!یعنی چی اینکارا؟! شماها خجالت نمیکشید؟! اخه دختر با دختر؟! استغفرالله!
از شدت تعجب نفسم بند اومد! اون چه فکری راجع به ما کرده بود؟! یعنی واقعا همچین برداشتی کرده بود؟! ما فقط داشتیم شوخی میکردیم! البته بهش حق میدادم تو مدرسه ما پر بود از این نوع دخترا که بدتر از ما اینکارارو میکردن و معلومه که دانش فر بدبین میشه! ولی درمورد من و آرمینا اشتباه فکر کرده!
با عصبانیت و صدایی که حالا اوج گرفته بودگفتم:
ـ استاد شما اشتباه میکنید! چطور به خودتون اجازه دادید همچین فکری بکنید؟!
دانش فر پوزخندی زد و گفت:
ـ خوبه با چشمای خودم دیدم!
من ـ ببخشید از نظرتون، بوسیدن دختر داییم جرمه؟! تازه من خیلی عادی بوسیدمش! گونه اشو بوسیدم! تازه ما داشتیم شوخی میکردیم اصلا شما چرا دخالت میکنید؟! تازه چرا فقط به من گیر میدید؟!
استاد ـ واسه اینکه تو از همشون شر تری! میدونی تو دفتر معلما چقدر اسمت سر زبوناست!
من ـ نه خیر اسم من فقط سر زبون مامان شماست و شما به من بدبین شدین!
هنوزم آستین روپوشم تو دستاش بود و از حرص بازومو فشار میداد! حس کردم که یه چیزی رو داره ازم پنهان میکنه! اما چی؟! علم غیب که ندارم! فقط حس میکردم خیلی جلوی خودشو میگیره تا حرفی نزنه!
استاد ـ ببین یه دفعه دیگه همچین صحنه ای ببینم واقعا باهات برخورد جدی میکنم!
من ـ ببخشید اما شما خیلی منحرفید که همچین فکری کردید! من و دختر داییم رابطه صمیمی داریم و این فقط برای شوخی و خنده بود! واقعا برای خانم اروانی متاسفم که همچین پسری دارن!
دانش فر هم بدون اینکه حرف دیگه ای بزنه آستینمو ول کرد و رفت! منم از حرصم پامو زمین کوبیدم و براش ادا در آوردم که تو یه حرکت ناگهانی برگشت و زبون من بین زمین و آسمون معلق موند! از شدت ضایعگی و شرمندگی نمیدونستم چیکار کنم! دانش فر سعی میکرد جلوی خنده اشو بگیره ولی زیاد موفق نشد و یه لبخند رو لبش اومد که نشون میداد داره خیلی خودشو کنترل میکنه! منم سرمو انداختم پایین و خیلی سریع از کنارش گذشتم و رفتم بیرون! تا پامو بیرون گذاشتم صدای خنده بچه ها بلند شد!
با عصبانیت بهشون توپیدم:
ـ زهر مار! همه ی عصبانیتشو سر من خالی کرد کلی بهم تهمت زد و نصیحتم کرد! اونوقت شما دارید اینجا هر هر میخندید؟! الهی جز جیگر بگیری کیمیا! نگاه استین مانتومم چروک کرد!
بچه ها هنوز درحال خنده بودن که یهو خنده اشون قطع شد!!! با تعجب گفتم:
ـ چیه چرا لال مونی گرفتید؟!
صدای سرفه آقای دانش فر دوباره قلبمو به تپش در اورد! ای خدا چرا امروز من باید ضایع بشم؟! آقای دانش فر با خنده از کنارمون رد شد و بچه ها دوباره به خنده افتادن!

و بعد از اینکه حرفش تموم شد از اتاق خارج شد. دستمو به سمت رژ گونه ام بردم و یکم رژ گونه زدم که رنگ پریدگیم زیاد معلوم نباشه! اصلا برام قابل هضم نبود که اروانی خاله امه! کسی که این همه سال باهاش لج بودم از قبل منو میشناخته و الان خاله امه! ای خدا منو بکش و راحتم کن! حس میکردم که این یه خوابه! البته صدرحمت به خواب! این یه کابوسه! یه نفس عمیق کشیدم و از اتاق خارج شدم و به دنبالم آرمینا و مهرنازم هم بیرون اومدن... تک سرفه ای کردم و با دستای لرزونم تی شرتمو درست کردم و سلام کردم! و مهرناز و آرمینا هم بعد از من سلام کردن... تو این لحظه صدبار مردم و زنده شدم! آقای دانش فر با دیدن من پوزخندی زد و خانم اروانی یا خاله ام هم به خاطرم بلند شد! لرزش بدنم صدبرابر شد! با پاهای لرزون به سمتش رفتم و لبخندکم جونی زدم و بهش دست دادم که تو یه حرکت ناگهانی منو تو بغلش گرفت که حسابی شوکه شدم!!!!

شهابم سرشو تکون داد و دوباره رفت تو! منم برگشتم و شهرزاد رو دیدم که داره واسه خواب آماده میشه...