♥رمــــان رمــــان رمــــان ♥ | دانـلـود

واقعا این فکرو کرده بودن؟! ای خدا! الان مامانم میگه پس چرا باهاش دوست شدی؟! اصلا به من چه همش تقصیر امیره!!!

وقتی رسیدیم پایین همه با شور و شوق نگاهمون می کردن اما نمیدونستن که چه دعوایی کردیم! مامان لبخندی زد و به حرف زدن با خانم خدری ادامه داد... قرار شد دو روز بعد بیان جواب بگیرن! بعد از یه سری حرفای چرت که اصلا بهشون توجه نکردم، زحمتو کم کردن! تو این مدت همش به امیر نگاه میکردم و براش خط و نشون میکشیدم! دیگه مطمئن شدم شدیم دشمنای خونی! اینطوری که حال همدیگرو گرفتیم غیر از این نمیشه! من فقط باید حال اینو بگیرم! پسره مغرور! خیلی بیشعوره دلم میخواد کله اشو بکوبم به دیوار! هیچ وقت اینطوری حرصی نشدم! دلم میخواد جیغ بکشم! اههه! با عصبانیت رفتم تو اتاق که صدای مامان متوقفم کرد: ـ رزیتا؟! رفتین تو اتاق چی شد؟!
با عصبانیت برگشتم و گفتم:
ـ میخواستی چی بشه؟! جوابم منفیه مامان!
مامان از تعجب چشماش اندازه نعلبکی شد!
با من و من گفتم:
ـ مامان ... اینطوری... اینطوری نگام نکن!
مامان تقریبا داد زد:
ـ چــــــی؟! جوابت منفیه؟! اونوقت چرا؟! پس چرا باهاش دوست شدی؟!
دستامو زدم به کمرم و گفتم:
ـ مامان جان! من و اون همکلاسی بودیم گفت شمارتو بده مشکلی پیش اومد به خودت بگم که همسایه هم هستی! ولی دلیل نمیشه که من دوسش داشته باشم! تازه میدونی چیا بهم گفت وقتی گفتم جوابم منفیه؟!
و تمام حرفای امیر رو مو به مو بهش گفتم!
مامان که هرلحظه بر تعجبش افزوده میشد! امین هم از عصبانیت پاهاش رو تکون میداد!
دیگه بدون اینکه به نظراشون اهمیت بدم رفتم تو اتاقم و درو محکم کوبیدم به هم!
امیر من حال تورو باید بگیرم! همچین اشکتو دربیارم عوضی!(دست میکنم تو چشمت تا اشکت دربیاد!)

شایان ـ تو اول یاد بگیر متشخص رو درست تلفظ کنی تا بعد!

باز من آتو دادم دست این بوزینه! آخ آخ اگه بفهمه تو دلم چی بهش گفتم خفه ام میکنه اینقدر رو این کلمه حساسه!

وقتی رسیدیم خونه، مامان از دیدن شایان کنار من تعجب کرد! ولی با گرمی ازش استقبال کرد... شایان از ما دعوت کرد که به خونشون بریم چون به مناسبت تولد مهشید ، خواهر شایان جشن گرفته بودن و کل فامیل هم میومدن! مامان هم قبول کرد! چه جالب منم حتما باید میرفتم! در واقع حرفای شایان بدجور روم اثر گذاشته بود! این یه فرصت بود که رزیتای جدید رو به همه نشون بدم! تنها چیزی که دیدنش برام جالبه، عکس العمل اونهاست! ببینم با دیدنم چیکار میکنن! وای فقط فردا رو به خیر بگذرون!

رژ لب سرخابی ام رو برداشتم و درحالی که روی لبای قلوه ایم می مالیدم به شایان که زل زده بود به من نگاه میکردم! از اینکه یه وقت مهمونی رو بپیچونم و نیام، اومده بود خونمون تا از اومدنم مطمئن بشه. به آرایش کردنم ادامه دادم! هرچند ثانیه یه بار بعد از اینکه قسمتی از صورتمو آرایش میکردم اول به شایان نشون میدادم که خوبه؟! اونم فقط سر تکون می داد! اینقدر استرس داشتم که حد نداشت! چون دلم میخواد واقعا تک باشم، البته تا وقتی آرمینا اونجاست همچین چیزی ممکن نیست!!!! وقتی آرایشم کامل شد یه لبخند زدم و از اول شروع به بررسی کردن خودم شدم! به به! ادم حظ میکنه! خاک تو سرت رزیتا! ادم از خودش تعریف میکنه؟! ولی نه... تو این مدت اصلا به خودم دقت نکرده بودم! یعنی مطمئنم شوکه میشن اگه نشن میرم زیر تریلی!!!! با این چشمای طوسی کشیده ام که حالا به طرز زیبایی آرایش شده بودن، لبای قلوه ایم که رنگ سرخابیشون با پوست صاف و سفیدم تضاد زیبایی به وجود اورده بودو موهای فرم که اینبار بالای سرم جمعشون کرده بودم ، میشد گفت که دختر زیبایی هستم. که البته واسه این کلی تلاش کردم نذاشتم صورتم خراب تر بشه، اینطوری از حالت بچه گونه درمیاد! حالت اصلی صورتم همینه... دوران بلوغ گذشت این چهره اصلیمه که دنبالشم! با صدای شایان چشم از خودم برداشتم : ـ خودتو خفه کردیا! بسه دیگه بیا بیرون حالت تهوع گرفتم به جای تو از بس که به این آینه وامونده زل زدی! خوشگلی بابا برو بیرون! سارا هم منتظره!
ابرومو چند بار بالا انداختم و با شیطنت نگاهش کردم و گفتم:
ـ اوه اوه! شما راست میگی! از کی تاحالا اینقدر وقت شناس شدی!؟
شایان هم با همون لحن جوابمو داد:
ـ از همون وقتی که سارا اومده!
لبخند دندون نمایی زدم و رفتم بیرون..سارا هم با ما میومد! آرمینا و مهرناز هم که طبق معمول تلپ بودن تو مهمونیا! الان باید خونه مهشید اینا باشن! اما سارا صبر کرد که باهم بریم! و البته من دلیل اصلی صبر کردنشو میدونم! به خاطر شایان خان منتظر مونده! وگرنه منو چغندرم حساب نمیکنه!شایان هم همینطور! یه بند هی سرم غر میزد که زود باش، تند تر ! هروقت هم که اسم سارا رو میارم نیشش همچین باز میشه دیگه نمیتونی جمعش کنی!!!
وقتی با شایان وارد سالن شدیم، مامان با دیدنم لبخندی از سر رضایت زد و با دو انگشتش آروم زد به دسته چوپی صندلی! که به قول خودش چشم نخورم! چقدرم که منو چشم میزنن از بس مرکز توجه ام! والا! همه آماده شده بودن، فکر کنم من آخرین نفری بودم! سارا هم مثل همیشه خوشگل و مرتب آماده بود و با دیدن شایان چشماش برقی زد که خنده ام گرفت! خب حق هم داشت شایان نکبت خیلی جیگر شده بود! چشمای اونم به مادر بزرگ رفته سبز شده! چشمای منم به بابا بزرگمون رفته و طوسی شده! کلا تو خانواده من و شایان چشم رنگی هستیم و هرکی ندونه فکر میکنه ما خواهر برادریم!
امین هم تیپ اسپرت همیشگی اش رو زده بود! بابا و مامانم هم که! اوهو؟! تیپاشون سته! چه باحال!چه رمانتیک! چه..(بسه دیگه!) بیخیال این فکرا شدم و باهم رفتیم پایین... ما همه با ماشین امین رفتیم و مامان بابا ، با ماشین خودشون! به قول معروف تنهاشون گذاشتیم یکم لاو بترکونن!!! (خاک عالم!)
تو راه شایان و امین هی از خودشون چرت و پرت در میکردن و من و سارا هم هر هر میخندیدیم! وقتی رسیدیم لبخندی زدم و صدامو صاف کردم تا یه وقت وسطش صدا خروس از خودم درنیارم! هیجان تمام وجودمو در بر گرفته بود و دستام عرق کرده بود! دست سارا رو گرفتم که با تعجب گفت:
ـ چته تو؟!
من ـ هیجان دارم!
سارا لبخندی زد و گفت:
ـ ایشالا که مورد قبول واقع میشی!
لبخند کم جونی زدم و امین زنگ زد و وارد شدیم! مامان بابا هنوز نرسیده بودن فکر کنم رفتن گل بخرن! صدای آهنگ از پشت در هم میومد! اینا کلا عادتشونه صدای آهنگشون رو تا آخر زیاد کنن کر شن! مثه خودم!
شایان و امین زودتر وارد شدن و من و سارا بعد از اونا... مهشید با دیدن سارا با خوش رویی جوابشو داد و چون شایان بهش نگفته بود که منم میام، اولش با دقت به من نگاه میکرد ، وقتی به خودش اومد تازه گرفت که جریان چیه!
با صدای جیغ مانندش دادی زد که ترسیدم نکنه جن دیده باشه؟!
مهشید ـ وایــــــــــــــــــــــ ـــی رزیتا! دختر خودتی؟!
با پرویی جوابشو دادم:
ـ پ ن پ عمه امه! سلامت کو دختر عمو؟!
مهشید بغلم کرد و گفت:
ـ وای چقدر دلم برات تنگ شده بود! اخ اخ! ببخشید بیا تو بیا!
وارد که شدیم، همه به احتراممون بلند شدن و صدای آهنگو برای چند لحظه قطع کردن! بعد از چند لحظه مامان بابا هم اومدن و دوباره خر تو خر(!) شد و بساط ماچ و بوسه پهن شد! ای خدا من از این قسمتش خیلی بدم میاد! ادمو تفی میکنن! یعنی چی اصلا؟! همه از غیبت صغری ی من گله میکردن و از اینکه چقدر عوض شدم تعریف میکردن، دیگه کم کم داشتم کلافه میشدم! ولی خب بالاخره مطمئن شدم همون قدر که اینا از چهره جدیدم شوکه شدن، سپهر هم شوکه میشه مطمئنم!
من و سارا به سمت اتاق مهشید رفتیم تا لباسامون رو عوض کنیم. آرمینا و مهرناز هم تو سالن بودن و داشتن قر میدادن!
سارا یه کت و شلوار دخترونه مجلسی به رنگ کرم پوشیده بود که من واسش داشتم پس میوفتادم چه برسه به شایان! رنگ چشماشم حالا روشن تر شده بود! تو مایه های عسلی! منم یه تونیک چسبون با یه ساق طوسی پوشیده بودم و رنگ تونیکم سفید و طوسی بود و رنگ ساقم یکم پرنگ تر بود و یه کفش پاشنه بلند هم پوشیده بودم که قدمو بلند تر نشون بده!!! دوباره رفتم سمت آینه یه دور دیگه صورتمو چک کردم سارا هم همینطور! همه چی تکمیل بود! برگشتیم که از اتاق بریم بیرون ، که یهو زن عمو رو دیدم... مامان سپهر! نزدیک بود پس بیوفتم! دوباره دستام یخ کرد! اصلا انتظار اومدن سپهر رو نداشتم! وای خدا! ولی با فشار دست سارا به بازوم به خودم اومدم و صاف و محکم ایستادم و رفتم جلوش و سلام کردم و بهش خیلی رسمی دست دادم چون اونم زیاد تمایلی نداشت که باهام گرم باشه! فکر کن این میخواست مادر شوهر من بشه! یه درصد فکر کن! به زحمت و یه لبخند کاملا مصنوعی و لحن خشک گفت:
ـ وایی! رزیتا از دیدنت خیلی خوشحال شدم! چقدر بزرگ و خوشگل شدی!
اره تا چشمت دراد! تو همین لحظه سارا با ببخشیدی بیرون رفت تا من و زن عمو راحت حرف بزنیم!
منم یه لبخند مسخره تحویلش دادم و گفتم:
ـ مرسی زنعمو! منم از دیدنتون خوشحال شدم! خیلی وقت بود ندیده بودمتون! سفر به خیر راستی!
زن عمو خنده ای کرد و دستی به موهای پریشونش کشید و گفت:
ـ عزیزم فعلا من تنها اومدم عموت و سپهر هنوز مالزی ان!
با این حرفش حسابی حالمو گرفت! ولی هنوز لبخندمو حفظ کردم!
من ـ جدی؟! چرا؟!
زن عمو ـ اخه سپهر درس داشت! البته تا چند ماه دیگه شاید باز واسه همیشه بیایم ایران! ولی من کاری برام پیش اومد، که الان اینجام! یه هفته ای میشه!
ای زن عموی ناکس! یه هفته اس اومده ولی به ما نگفته! ما که نزدیک ترین کساش بودیم و حتی مامانم سپهرو بزرگ کرده!
نا خودآگاه اخمام رفت تو هم و سعی کردم بازم اون لحن قوی و مغرورم رو حفظ کنم اما مطمئن نبودم که موفق شدم یا نه.
من ـ ایشالا زودتر میاین! چرا به ما سر نزدید زن عمو؟!
زن عمو ـ کار پیش اومد عزیزم! وقت نکردم! امروز هم با اصرار جاریم اومدم!
وای مامانم اینا! یه سفر خارجی رفته ببین چطور خودشو میگیره انگار صد ساله مال اونجاست! منو بکش و راحتم کن خدا از دست اینا!
زنعمو با صدای مامانم که صداش میزد، بیرون رفت و چند دقیقه بعد آرمینا اینا اومدن! من هم که حرصم گرفته بود کلی فحش بار زن عموم کردم! از اینکه سپهر نیومده بود و مامانش کلی اعصابمو خرد کرد و از این چیزای بی خود حرصم گرفته بود و همه شو به بچه ها گفتم! سارا میگفت:
ـ ولش کن بابا زنیکه دیوونه اس!
آرمینا ـ اره راست میگه! اسم مهمونی که میاد کاراش بر طرف میشه ولی نوبت یه زنگ زدن ساده که میشه میگه کار پیش اومد!
مهرناز هم که از حرص خوردن ارمینا خنده اش گرفته بود گفت:
ـ باشه بابا حالا تو خودتو جر نده!
آرمینا زبونشو برای مهرناز در اورد و گفت:
ـ بی ادب!
بعد از چند دقیقه که حرف زدیم رفتیم بیرون! همه در حال رقص بودن... به پیشنهاد مهرناز ، ماهم رفتیم وسط و شروع کردیم به رقصیدن... شایان هم که با دیدن سارا گل از گلش شکفت به جمع رقصنده ها پیوست!
با طعنه و شوخی بهش گفتم:
ـ شایان تو که اصلا رقص دوست نداشتی چی شد پس؟!
شایان زیر لب رو به من گفت:
ـ خفه شو!
خندیدم و ترجیح دادم جوابشو ندم!
سارا و شایان همینطور که میرقصیدن باهم حرف میزدن... من و مهرناز هم رو به روی هم میرقصیدیم و یه پسره هم رفته بود کنار ارمینا و داشت مخشو میزد! آرمینا هم با خنده حالشو میگرفت! من و مهرناز که داشتیم از کارای آرمینا و اون پسره که فکر کنم از دوستای مهشید بود، از خنده غش میکردیم! تو همین حال دو تا پسر دیگه هم به طرف ما اومدن! مهرناز سقلمه ای بهم زد که خنده ام گرفت و گفتم:
ـ مهرناز یواش! الان سوراخم میکنی!
مهرناز هم خندید و گفت:
ـ رزیتا نزنی تو پرشونا! بذار یکم بخندیم!
خندیدم و نگامو به سمت دیگه ای چرخوندم که فکر نکنن خیلی شاخن!!! اخه پسر سمت راستیه خیلی مغرور نشون میداد!
وقتی به ما رسیدن پسر سمت چپیه شروع کرد به لاس زدن با مهرناز!
پسر مغروره هم همینطور ساکت بود مثل اینکه واقعا اعتماد به نفسش چسبیده بود به سقف و فکر میکرد الان من بهش نخ میدم! اما من بیخیال مشغول رقصیدن شده بودم که بیچاره کلافه شد و گفت:
ـ سلام خانومی! رزیتا خانوم شمایی؟!
با جدیت گفتم:
ـ بله! امرتون؟!
نمیدونم چرا حس خوبی به این پسر نداشتم! بقیه پسرای فامیل خودمون هم با شک به این نگاه میکردن مثل اینکه حواسشون بود این نیاد سمت من اما اومده بود!
پسره ـ امر خاصی ندارم! فقط میخوام با یه خانوم متشخص هم صحبت بشم عیبی داره؟!
اوه اوه بگیر منو چه با کلاس!